Opel przypomniał historię pierwszego wielkiego sukcesu marki w rajdach. Sześćdziesiąt lat temu Szwed Lille-Bror Nasenius zdobył rajdowe mistrzostwo Europy za kierownicą Opla Rekorda B.
Zwyciężył w Grupie 1, przeznaczonej dla seryjnych samochodów turystycznych. W 1966 roku był to najwyższy szczebel międzynarodowej rywalizacji, ponieważ rajdowe mistrzostwa świata zaczęto rozgrywać dopiero później.
90 KM i niespełna tona masy
Rekord 1900 S korzystał z czterocylindrowego silnika CiH o pojemności 1,9 litra. Jednostka rozwijała 66 kW, czyli 90 KM, a samochód ważył 990 kg.
Rajdowa maszyna pozostała bardzo bliska wersji drogowej. Poza innymi oponami i amortyzatorami była seryjnym Rekordem B. Nasenius używał jej także jako samochodu rodzinnego, co dobrze pokazuje charakter ówczesnej Grupy 1.
Pięć tytułów mistrza Szwecji
W kolejnym sezonie Nasenius przesiadł się do Rekorda C i został wicemistrzem Europy. W 1968 roku wybrał lżejszego Rallye Kadetta 1900 S i wygrał cztery rajdy w klasyfikacji generalnej.
Od 1969 roku startował z pilotem Björnem Cederbergiem. Załoga zdobywała rajdowe mistrzostwo Szwecji w każdym sezonie do 1971 roku. Łącznie Nasenius zakończył oficjalną karierę z 11 zwycięstwami w klasyfikacji generalnej i 35 wygranymi w klasach. Dziewięć triumfów generalnych i 31 klasowych odniósł za kierownicą Opli.
Historyczny sukces i elektryczna kontynuacja
Marka zestawia jubileusz z obecną działalnością sportową. Mokka GSE Rally ma elektryczny układ napędowy rozwijający do 207 kW, czyli 281 KM, oraz 345 Nm momentu obrotowego. Samochód startuje w jednomarkowym pucharze ADAC Opel GSE Rally Cup.
Od niemal seryjnego Rekorda o mocy 90 KM do elektrycznej rajdówki dzieli Opla sześć dekad rozwoju, ale wspólnym elementem pozostaje wykorzystanie motorsportu do prezentowania możliwości modeli i technologii marki.
